Skip to content

Uraz zwiększa funkcję TLR2 i ekspresję peptydów przeciwdrobnoustrojowych poprzez mechanizm zależny od witaminy D ad

2 tygodnie ago

558 words

Poziomy katelicydyny i kilku innych AMP znacznie wzrastają po zranieniu lub infekcji (18), ale większość klasycznych cząsteczek sygnałowych aktywnych w odpowiedzi na naprawę rany. lub ligandy drobnoustrojowe, które wyzwalają zdarzenia rozpoznawania wzorców. mają niewielki lub żaden wpływ na ekspresję katelicydyny (11). Na podstawie obserwacji, że katelicydyna jest indukowana przez 1,25D3 in vitro (6), postawiliśmy hipotezę, że sygnalizacja witaminy D3 może być aktywowana podczas uszkodzenia skóry. W tym badaniu badaliśmy ekspresję genów pod wpływem 1,25D3 i próbowaliśmy to zrozumieć w warunkach naprawy ran. Po raz pierwszy pokazujemy, że uraz spowodował zwiększenie metabolizmu witaminy D3 i późniejszą indukcję genów regulowanych 1,25D3, co doprowadziło do zwiększenia ekspresji istotnych elementów odporności wrodzonej. Nasze dane potwierdzają, jak sądzimy, nieznaną dotąd rolę witaminy D3 w naprawie ran i zapewniają wgląd w czynniki istotne dla kontroli wrodzonej odpowiedzi immunologicznej w skórze. Wyniki Uraz powoduje lokalne zwiększenie sygnalizacji 1,25D3 w skórze. Funkcja elementów odporności wrodzonej skóry, taka jak ekspresja receptorów TLR i wytwarzanie AMP, jest niezbędna do kontroli infekcji (13, 19). Ekspresja AMP, takich jak gen cathelicydyny CAMP (i peptyd LL-37, który koduje) zwiększa się dramatycznie w nabłonku po urazie lub infekcji (18, 20). Ostatnio wykazano również, że produkcja LL-37 jest indukowana przez 1,25D3 (6. 8), ale nie przez kilka cytokin, czynników wzrostu lub innych czynników obecnych w ranach (11). Odkrycie, że 1,25D3 stymuluje ekspresję katelicydyny i że katelicydyna zwiększa się po urazie (18), skłoniło nas do zbadania, czy po zranieniu indukowana jest ekspresja innych elementów odporności wrodzonej lub genów regulowanych 1,25D3. RNA wyekstrahowany z biopsji rany skórnej uzyskanej po sterylnym nacięciu o pełnej grubości wykazał spodziewany wzrost ekspresji katelicydyny (Figura 1A). Wraz z tym wzrostem katelicydyny, indukowano także mRNA dla kofaktora TLR CD14 i enzymu katabolicznego 1,25D3 CYP24A1 (Figura 1, B i C). Oba te geny były wcześniej indukowalne przez 1,25D3 (4, 21, 22), ale nie wiadomo, aby uległy zmianie w odpowiedzi na uraz. Ten wzrost mRNA towarzyszył wzrostowi ekspresji białka CD14 w keratynocytach na krawędzi rany i w komórkach infiltrujących ranę (dodatkowa postać 1, materiał dodatkowy dostępny online z tym artykułem; doi: 10,1172 / JCI30142DS1). Ponadto zwiększono również ekspresję TLR2, o której wcześniej nie stwierdzono wpływu 1,25D3, co zmierzono na podstawie liczby transkryptów i białka w keratynocytach (fig. 1, D i E). Ekspresja TLR1, TLR4 i TLR6 nie uległa zmianie. Rycina Obrażenia wywołują wzrost TLR2, CD14 i CYP24A1 w skórze. Ludzkie rany 24 godziny po sterylnym nacięciu skóry o pełnej grubości oceniano pod kątem ekspresji wrodzonego rozpoznawania odpowiedzi immunologicznej i cząsteczek odpowiedzi (n = 5). Objętość transkryptu mierzono za pomocą qPCR, znormalizowanego względem ekspresji GAPDH i porównano z nieuszkodzoną skórą (n = 4). (A) Zraniona skóra wykazała oczekiwany wzrost ekspresji katelicydyny, wrażliwego na antybiotyki genu kodującego witaminę D3. Dodatkowe geny odpowiedzialne za odpowiedź na witaminę D3, współprocesor TLR CD14 (B) i enzym kataboliczny witaminy D3 CYP24A1 (C), również zwiększyły się po urazie. (D) Ekspresja mRNA TLR2, ale nie w przypadku TLR1, TLR4 i TLR6, została zwiększona po uszkodzeniu. (E) Obserwowano odpowiedni wzrost barwienia białka TLR2 na keratynocytach na krawędzi rany (oryginalne powiększenie, x 100). Miejsce nacięcia zaznaczono czarnymi strzałkami. Powiększony sektor jest wyświetlany we wkładce (oryginalne powiększenie × 400). * P <0,05, test Manna-Whitneya. 1,25D3 indukuje wzrost ekspresji TLR2 i CD14. Stwierdzenie, że wiele różnych genów pod kontrolą 1,25D3 jest zwiększonych po urazie sugerowało, że obfitość lub biodostępność 1,25D3 może wzrosnąć w ranie i że te reakcje mogą być wcześniej nierozpoznaną częścią ludzkiej odpowiedzi na uszkodzenie. Postawiliśmy także hipotezę, że ekspresja TLR2 jest kontrolowana przez 1,25D3. Aby to przetestować, zbadano odpowiedź hodowanych ludzkich keratynocytów na 1,25D3. Podobnie jak w odpowiedzi obserwowanej in vivo po urazie, poziomy mRNA CD14 i TLR2 i białka wzrosły w hodowanych keratynocytach w odpowiedzi na 1,25D3 (Figura 2, A i B). Ekspresja innych receptorów TLR i receptora korelatora TLR CD36 pozostała niezmieniona. Obfitość transkryptów TLR2 i CD14 była również indukowana przez 1,25D3 w keratynocytach zróżnicowanych w strukturach naskórka (Figura 2C) [podobne: magnetyczny rezonans jądrowy, apteka hygea zielona góra, karma dla owczarka niemieckiego ] [podobne: enrobioflox 10, zielnik hodowcy, karmienie gołębi pocztowych ]