Skip to content

Rozdzielczość łuszczycy po zablokowaniu aktywności biologicznej IL-15 w modelu myszy heteroprzeszczepu czesc 4

2 tygodnie ago

769 words

W przypadku wszystkich barwników reakcje barwne opracowano za pomocą roztworu Naphtol-AS-MX / Fast Red TR (Sigma-Alrdich), a hematoksylinę Mayera zastosowano jako barwnik kontrastowy. Kontrola negatywna składała się z pominięcia pierwotnego przeciwciała. Jako kontrolę dodatnią zastosowano gruczolakoraka okrężnicy do barwienia Ki-67 i migdałka do innych wybarwień. Ocena histologiczna. Wszystkie sekcje były zaślepione przed oceną. Skrawki wybarwione H & E oceniano losowo za pomocą pomiarów dla (a) grubości naskórka (w mikrometrach) mierzonej od warstwy rogowej naskórka do najgłębszej części kołków rete (b) liczby zapalnych komórek jednojądrzastych w polu dużej mocy (0,105 x 0,135 mm) w górnej skórze właściwej i (c) stopień parakeratosis oceniony w dowolnej skali od 0 do 3, gdzie 0 nie było parakeratozą, był parakeratosis w mniej niż jednej trzeciej sekcji, 2 było parakeratosis w więcej niż jednej trzeciej ale mniej niż dwie trzecie sekcji, a 3 było parakeratosis w więcej niż dwóch trzecich sekcji. Skrawki barwione dla Ki-67 oceniano pod kątem liczby keratynocytów Ki-67 + na odcinku na milimetr długości odcinka. Skrawki barwione pod kątem CD57, CD68, CD4 i CD8 oceniono pod kątem liczby dodatnio zabarwionych komórek na milimetr długości odcinka. Stopień parakeratosis został podsumowany jako procent myszy w każdej grupie leczenia, które uzyskały odpowiednio ocenę 0, 1, 2 lub 3. W przypadku innych pomiarów obliczono średnie wartości dla myszy w każdej grupie poddawanej leczeniu, a dane podsumowano jako średnią. SEM. Analiza statystyczna danych uzyskanych w modelu ksenoprzeszczepu mysiego SCID. Wszystkie testy są dwustronne. Poziom istotności ustalono na 0,05, a dane z dwóch badanych grup będących przedmiotem zainteresowania, mAb 146B7 i PBS włączono do analizy. ANOVA użyto do przetestowania hipotezy zerowej bez żadnej różnicy między grupami leczenia dla grubości naskórka, komórkami zapalnymi, komórkami Ki-67 +, CD4 + i CD8 +. Analizę skorygowano dla pacjenta (ponieważ każdy pacjent oddał skórę kilku myszom) i myszy (ponieważ wykonano kilka obserwacji dla każdej myszy). Uznano, że obserwacje wykonane dla tej samej myszy są skorelowane. Obserwacje dokonane dla różnych myszy zostały uznane za niezależne od siebie. Ponieważ tylko jedna obserwacja jest przeprowadzana dla każdej myszy w danych Ki-67, CD4 i CD8, w analizie tych danych nie uwzględniono żadnego czynnika losowego. Dokładny test Fishera został użyty do przetestowania hipotezy zerowej bez związku między punktacją parakeratosis a grupą leczoną. Nieparametryczny test Kruskala-Wallisa zastosowano do testowania różnic w wynikach klinicznych, CD57 + i CD68 ++ między grupami leczonymi. Wyniki Generowanie ludzkich przeciwciał specyficznych dla IL-15. W celu zbadania roli IL-15 w patogenezie patologicznej łuszczycy, ludzkie mAb skierowane przeciw IL-15 wytworzono stosując myszy transgeniczne ludzkiej immunoglobuliny (32). Myszy te immunizowano IL-15, a hybrydomy uzyskano przy użyciu konwencjonalnej technologii hybrydoma (33). Panel ludzkich mAb przeciwko IL-15 został uzyskany, że wszystkie rozpoznane IL-15, jak pokazano w teście ELISA i były IgGl / p podklasa. Wybraliśmy dwa klony, mAb 146B7 i mAb 404E4, do dalszej oceny. Przeciwciało 146B7 rozpoznaje IL-15 związaną z receptorem. Zbadano szczegółowo charakterystykę mAb 146B7 i mAb 404E4, dwóch reprezentatywnych przeciwciał naszego panelu. Najpierw testowaliśmy zdolność tych swoistych przeciwciał IL-15a do konkurowania z IL-15R o wiązanie z IL-15. IL-15R obecny na limfocytach T składa się z unikatowego łańcucha ., IL-15Ra, który ma bardzo wysokie powinowactwo do IL-15: KD 10. 11 M, i wiąże się z łańcuchem a, a. łańcuch, przez który następuje sygnalizacja (2, 36). Te dwa ostatnie łańcuchy są również obecne w trimerycznym receptorze IL-2. W tym teście, IL-15R. łańcuch został pokryty płytkami ELISA, a po inkubacji z IL-15 dodano wzrastające stężenia przeciwciał (Figura 1a). mAb 404E4 nie wiązało się z IL-15 związanym z IL-15R, co wskazuje, że mAb 404E4 rozpoznaje epitop zaangażowany w interakcję IL-15 z łańcuchem a jego receptora. IL-15R. W przeciwieństwie do tego, łańcuch nie zakłócał wiązania IL-15 z mAb 146B7, co wskazuje, że mAb 146B7 jest niekompletnym przeciwciałem. Figura Rozpoznanie IL-15 związanej z receptorem przez mAb 146B7 i hamowanie efektów indukowanych IL-15a. (a) Biotynylowane mAb 146B7 (wypełnione kwadraty) wykazywały zależne od dawki wiązanie z IL-15 związanym z IL-15Ry, które było powlekane na płytce ELISA, podczas gdy biotynylowane 404E4 (wypełnione trójkąty) nie wykazywały wiązania. Poliklonalne huIgG1 (puste kwadraty) służyły jako kontrola
[hasła pokrewne: apteka hygea zielona góra, szpital okulistyczny poznań, jak dobrze wypaść na rozmowie o pracę ]
[hasła pokrewne: olej kokosowy wybielanie zębów, dieta po operacji ginekologicznej, uporczywy kaszel przyczyny ]