Skip to content

Rozdzielczość łuszczycy po zablokowaniu aktywności biologicznej IL-15 w modelu myszy heteroprzeszczepu cd

1 miesiąc ago

737 words

Monocyty wybrano w oparciu o rozproszenie po stronie rozproszonej do przodu. Dane analizowano metodą jednokierunkowej ANOVA, a następnie testem wielokrotnego porównania postuksu Tukeya. Analizę przeprowadzono przy użyciu Graph Pad Prism (wersja 3.02 dla Windows, Graph Pad Software, San Diego, Kalifornia, USA). Pacjenci stosowali model ksenoprzeszczepu myszy SCID. Wszyscy pacjenci mieli umiarkowaną do ciężkiej łuszczycę plackowatą. Czas trwania choroby wynosił 21 do 43 lat. Żaden z pacjentów nie otrzymał leczenia ogólnoustrojowego ani fototerapii, ale wszystkie były brane pod uwagę przy takim leczeniu ze względu na ciężkość ich choroby. Dwóch pacjentów otrzymało metotreksat, ale leczenie przerwano ponad 7 lat wcześniej. Wszyscy pacjenci stosowali miejscowe leczenie jako sterydy w ciągu ostatniego miesiąca. Biopsje pobierano z infiltrowanych czerwonych płytek zlokalizowanych na przednim lub bocznym odcinku regionu udowego. Pacjenci byli zachęcani do stosowania środków nawilżających (Locobase, Yamanouchi Pharma, Leiderdorp, Holandia, Decubal, Sigma-Aldrich) przez do 2 dni w celu usunięcia łusek z miejsca biopsji przed zabiegiem chirurgicznym. Kontynuowano leczenie miejscowe, z wyjątkiem regionu anatomicznego branego pod uwagę przy biopsji. Żaden z pacjentów nie otrzymał leków, o których wiadomo, że pogarszają łuszczycę. Model heteroprzeszczepu myszy SCID myszy ludzkiej. Protokół eksperymentalny został zatwierdzony przez lokalny komitet etyczny i Duński Eksperymentalny Inspektorat Zwierząt. Biopsje Keratome (12 x 5 x 0,05 cm zawierające zarówno skórę właściwą, jak i naskórek) uzyskano po uzyskaniu świadomej zgody od czterech pacjentów z łuszczycą. Biopsję keratomu od każdego pacjenta podzielono na 12 kawałków o wielkości 1,5 x 1,5 cm i przeszczepiono na grzbiet myszy 12 CB-17 SCID (2. 3 miesiące, M & B, Ry, Dania). Trzy tygodnie po transplantacji myszy losowo podzielono na trzy grupy (po cztery myszy) na następujące trzy terapie: wstrzyknięcie ip PBS (nośnik), mAb 146B7 w dawce 20 mg / kg w dniu i 10 mg / kg w dniach 8 i 15 lub CsA (pozytywna kontrola, Sandoz, Bazylea, Szwajcaria) w dawce 10 mg / kg co drugi dzień przez 15 dni. Tydzień po ostatniej iniekcji myszy zabito i pobrano 4-mm wycinaną biopsję z każdego ksenoprzeszczepu. Biopsje utrwalono w formalinie w celu zatopienia w parafinie i wybarwiono w H & E (Merck, Darmstadt, Niemcy) i na antygen jądrowy Ki-67, komórki NK CD57 +, CD68 + makrofagi i limfocyty T CD4 + lub CD8 +. Myszy trzymano w warunkach wolnych od patogenów przez całe badanie. Ocena kliniczna. Przed pierwszym zastrzykiem (poziom podstawowy) i tydzień po ostatnim wstrzyknięciu, nasilenie zmian łuszczycowych oceniano pod kątem łuszczenia, stwardnienia i rumienia w sposób zaślepiony. Parametry oceniano za pomocą skali trzypunktowej: 0 = całkowity brak zajęcia skórnego; = niewielkie zaangażowanie; 2 = umiarkowane zaangażowanie; 3 = poważne zaangażowanie. W tej skali od 0 do 3, maksymalny wynik 3 oznacza ciężką skalę, stwardnienie i rumień ksenogenicznych łuszczycowatych. Zmiany w wynikach klinicznych łuszczycy obliczono odejmując wartość końcową od wartości wyjściowej. Wyznaczono średnie wartości dla myszy w każdej badanej grupie, a dane podsumowano jako średnią. SEM. Należy zauważyć, że trudno jest uzyskać znaczącą różnicę w tych półilościowych ocenach klinicznych, jak szczegółowo omówiono wcześniej przez Dam i in. (35). Immunobarwienie biopsji z modelu ksenoprzeszczepu myszy SCID. Oddzielone skrawki płukano w wodzie destylowanej. Zastosowano różne techniki usuwania antygenu. Aby zdemaskować Ki-67, wycinki umieszczono w buforze cytrynianowym 0,01 M (pH 6,0) i ogrzewano w urządzeniu mikrofalowym o mocy 800 W przez 7 minut, a następnie 560 W przez 10 minut. Skrawki schłodzono w temperaturze pokojowej przez 20 minut i przepłukano roztworem soli buforowanym Tris (TBS 0,1 M, pH 8,2). Aby zdemaskować CD4 i CD8, wycinki umieszczono w 0,5-M buforze cytrynianowym (pH 10) i ogrzewano w mikrofalówce jak opisano powyżej i przepłukano w TBS 0,05 M (pH 7,6). Aby zdemaskować CD57 i CD68, wycinki umieszczono w 0,1% trypsynie (Sigma-Aldrich) w 0,1% CaCl2 (pH 7,8, 37 ° C) przez 20 min i przepłukano w wodzie i TBS 0,05 M (pH 7,6). W celu wybarwienia dla CD8 zastosowano C8 / 144B (DAKO) rozcieńczony 1: 100, a następnie Envision / alkaline phosphatase (DAKO). Pozostałe skrawki inkubowano z 10% (obj./obj.) Normalną surowicą króliczą (DAKO) w TBS przez 10 minut i wybarwiono zgodnie z metodą ABC z użyciem następujących pierwszorzędowych przeciwciał: MIB-1 (Ki-67; Immunotech, Marsylia, Francja). ), NCL-NK1 (CD57, Novocastra Laboratories Ltd., Newcastle, Wielka Brytania), PG-M1 (CD68; DAKO) lub NCL-CD4-368 (CD4; Novocastra Laboratories), wszystkie rozcieńczone 1:50, a następnie biotynylowane króliki przeciwciało anty-mysie (DAKO) rozcieńczone 1: 300 i streptABComplex / fosfataza alkaliczna (DAKO)
[patrz też: zaburzenia afektywne dwubiegunowe, apteka hygea zielona góra, enrobioflox 10 ]
[więcej w: jak dobrze wypaść na rozmowie o pracę, szpital okulistyczny poznań, ziarno prawdy online cda ]