Skip to content

Krytyczna rola białka wiążącego chemokiny o wysokim powinowactwie w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych wywołanym przez | 3-herpes

4 tygodnie ago

741 words

Chemokiny biorą udział w rekrutacji i aktywacji komórek krwiotwórczych w miejscach infekcji i stanów zapalnych. Gen M3 .-herpeswirusa A HV68 koduje obfite wydzielane białko, które wiąże chemokiny CC z wysokim powinowactwem. Podaje się tutaj, że ten gen jest niezbędny do skutecznej indukcji letalnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych przez AHV68. Mutant A M HV68 (AHV68-M3.stop) był 100-krotnie mniej zjadliwy niż wirusy typu dzikiego lub kontroli ratunkowej (AHV68-M3.MR) po inokulacji śródmózgowej. Po inokulacji śródmózgowej, AHV68-M3.stop rósł do niższych mian niż AHV68 lub AHV68-M3.MR w mózgu, ale rozprzestrzeniał się i wzrastał normalnie w śledzionie i płucach. Ekspresja kilku chemokin CC była istotnie indukowana w OUN przez infekcję HV68. Zgodnie z działaniem M3 przez blokowanie działania chemokiny CC, AHV68 indukował obojętny meningowy naciek zapalny, podczas gdy AHV68-M3.stop indukował naciek, w którym przeważały limfocyty i makrofagi. W przeciwieństwie do ważnej roli M3 w letalnym zapaleniu opon mózgowych, M3 nie był wymagany do ustalenia lub reaktywacji z powodu utajonej infekcji lub indukcji przewlekłego zapalenia tętnic. Dane te sugerują rolę chemokin w ochronie układu nerwowego przed infekcją wirusową oraz to, że białko M3 działa w sposób swoisty dla tkanki podczas ostrej, ale nie chronicznej infekcji HV68 w celu ograniczenia wywoływanych przez chemokinę CC odpowiedzi zapalnych. Wprowadzenie Chemokiny są cząsteczkami chemotaktycznymi i immunomodulującymi, które odgrywają centralną rolę w wielu procesach zapalnych (1). Chemokiny są podzielone na cztery grupy strukturalne w oparciu o liczbę i uporządkowanie konserwatywnych cystein, a następnie są nazywane chemokinami CC, CXC, C i CX3C. Chemokiny CC ogólnie regulują makrofagi i limfocyty, podczas gdy chemokiny CXC stymulują aktywność neutrofili, a także regulują aktywność i rozwój limfocytów. Jedynymi członkami rodzin chemokin C i CX3C są odpowiednio limfotaktyna i fraktalkina, a ich role fizjologiczne nie są do końca poznane. Biorąc pod uwagę znaczenie chemokin w układzie odpornościowym, nie jest zaskakujące, że wirusy wyewoluowały mechanizmy interakcji z układem chemokin. Pokswirusy i wirusy opryszczki stosują wiele strategii do interakcji z układem chemokinowym, w tym kodowane przez wirusa homologi receptorów chemokin i kodowane przez wirusy homologi chemokin (2. 6). Dodatkowa strategia, sekrecja białek wiążących chemokiny, została pierwotnie opisana w pokswirusach (5, 6), a następnie została zademonstrowana dla P-pezowirusa, AHV68 (7, 8). Dwa różne typy wirusów DNA, pokswirusów i wirusów opryszczki eksprymują białka wiążące chemokiny o wysokim powinowactwie (CBP). CBP pokswirusa biorą udział w regulacji stanu zapalnego podczas ostrej infekcji. Wirusy Myxoma z niedoborem w produkcji CBP T7 wykazują drastyczne zmniejszenie objawów chorobowych i rozprzestrzeniania wirusa do miejsc wtórnych, jak również znaczny wzrost infiltracji leukocytów do miejsca zakażenia (9). Wirusy mysie z niedoborem CBP T1 mają bardziej subtelny fenotyp, ze wzrostem nacieku leukocytów, ale bez znaczącej różnicy w progresji choroby lub śmiertelności (10, 11). Ograniczenie działania chemokin zapalnych podczas ostrego zakażenia może być równie ważne dla patogenezy choroby wywołanej przez herpeswirusy. Jednak. -Pezwirusy mają unikalny związek z komórkami hematopoetycznymi, które nie są udostępniane wirusom ospy. W przeciwieństwie do pokswirusów, a -pezwirusy wymagają komórek hematopoetycznych dla opóźnienia i długotrwałej trwałości u gospodarza i są zdolne do wywoływania chorób przewlekłych, w tym chłoniaków i zapalenia tętnic wielkich naczyń (12, 13). Jest zatem możliwe, że chemokiny i CBP odgrywają rolę w ostrym infekcji wirusem p-wirusowym (podobnym do pokswirusów) i lub przewlekłej infekcji wirusem p-wirusowym. . HV68 to. 2-herpesowy wirus z homologią do wirusa Epsteina-Barra (EBV), herpeswirusa saimiri (HVS) i herpeswirusa Kaposiego mięsaka (KSHV, HHV8). . HV68 infekuje myszy laboratoryjne i może podlegać manipulacji genetycznej (14, 15), zapewniając unikalne narzędzie do identyfikacji czynników gospodarza i wirusów, które regulują patogenezę patogenezy p-wirusowej (przegląd w pozycjach 12, 13). Gen M HV68 M3 koduje obfite wydzielane białko (16), które jest zdolne do wiązania się z szerokim spektrum chemokin i blokuje sygnalizację chemokinową (7, 8). Do tej pory M3 wiąże mysie chemokiny CC z około 100-krotnie wyższym powinowactwem niż mysie chemokiny CXC (8), co sugeruje, że M3 może selektywnie blokować pewne klasy chemokin in vivo. Aby zbadać biologiczną rolę tego białka wiążącego chemokinę w infekcji herpeswirusem, skonstruowaliśmy rekombinowany zmutowany wirus HV68-M3.stop, który wykazuje niedobór w produkcji białka M3.
[więcej w: nie radzę sobie z emocjami, projekt ustawy o zdrowiu publicznym, uporczywy kaszel przyczyny ]
[patrz też: testy osobowości psychologia, amc esk, gołębniki świata ]