Skip to content

Krytyczna rola białka wiążącego chemokiny o wysokim powinowactwie w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych wywołanym przez | 3-herpes ad 8

2 tygodnie ago

712 words

W przeciwieństwie do tego wyniku, wirus z niedoborem M3 wykazywał zmniejszoną zjadliwość po inokulacji śródmózgowej, z równoczesnym zmniejszeniem miana wirusa. Te dane, w połączeniu z faktem, że zarówno wirusy typu dzikiego, jak i pozbawione M3 replikują się do podobnych poziomów w dalszych narządach po inokulacji śródmózgowej, sugerują, że chemokiny mogą odgrywać większą rolę w ochronie OUN przed zakażeniem herpeswirusem niż inne układy narządów w obrębie gospodarz. Przeważnie naciek obojętnochłonny związany z zakażeniem w obecności białka M3, w porównaniu z względną liczebnością limfocytów i makrofagów po zakażeniu wirusem pozbawionym białka M3, pokazuje, że białko M3 znacząco zmienia odpowiedź zapalną na AHV68. To, czy te zmiany w zapaleniu są zależne lub niezależne od wpływu M3 na replikację wirusa, nie są znane. Jednakże badanie chemokin zazwyczaj wytwarzanych podczas infekcji OUN sugeruje mechanizm, dzięki któremu M3 może zmieniać odpowiedź zapalną, a tym samym przyczyniać się do wirulencji. W eksperymentalnym i klinicznym bakteryjnym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych występuje dominująca produkcja mózgowa chemokin IL-8, MIP-2, GRO8, MCP-1, MIP-1, MIP-2, neutrofili i monocytów, a nacieki zapalne składają się z: głównie neutrofile i monocyty (38. 40). Przeciwnie, podczas wirusowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, w tym. HV68 (Figura 5 i 6), dominuje mózgowa ekspresja chemotaktorów limfocytów i monocytów IP-10, MCP-1 i RANTES (29). Oczekuje się, że ten wzór ekspresji chemokin wywoła infiltrację składającą się głównie z limfocytów i monocytów (30). Białko M3 może wiązać się z MIP-1 (3, MCP-1 i RANTES, podczas gdy nie wiąże się z odczuwalnym powinowactwem do IL-8, MIP-2, GROa lub IP-10 (8). Zatem, przez wiązanie się i antagonizowanie aktywności chemokin, takich jak MIP-1 (3, MCP-1 i RANTES, białko M3 może przesunąć odpowiedź zapalną z limfocytów i monocytów na neutrofile, które mogą być mniej skuteczne w kontrolowaniu infekcji wirusowej. Dane z tych badań nie wykazują żadnej roli białka M3 w dwóch aspektach przewlekłego indukowania infekcji przez zapalenie aorty u myszy nie reagujących na IFN-y oraz w tworzeniu, utrzymywaniu lub reaktywacji z powodu opóźnienia. Zgodnie z ideą, że białko M3 odgrywa rolę tylko w ograniczonych aspektach zakażenia HV68, dwóch środków chronicznej choroby. zapalenia naczyń i atrofii śledziony u myszy nie reagujących na IFN. były niezmienione po zakażeniu wirusem z niedoborem w produkcji białka M3 (dane nie pokazane). Intrygujące jest to, że przedstawione tu dane nie wykazują żadnej roli białka M3 zarówno w ustanawianiu, utrzymywaniu, ani reaktywacji z opóźnieniem, pomimo niedawnych badań wskazujących, że wirus zawierający insercję LacZ zakłócającą ORF M3 (AHV68-M3LacZ) ma dramatyczna redukcja w ustanowieniu opóźnienia (36). Możliwe, że fenotyp AHV68-M3LacZ opisany przez Bridgeman i in. (36) jest spowodowane wprowadzeniem dużej transkrypcyjnie aktywnej kasety w regionie M3 zamiast delecji M3. Jest to zgodne z odkryciami pokazującymi, że wstawienie kasety LacZ do locus wirusa HV68 M1 generowało wirusowe fenotypy niezwiązane z delecją M1 (15). Jest możliwe, że obecność kasety LacZ w locus M3 zmienia ekspresję innych genów HH68 i to te inne produkty genów są odpowiedzialne za zmieniony fenotyp. Na przykład fenotyp mutanta typu stop w genie M2 (19), który sąsiaduje z genem M3, jest bardzo podobny do fenotypu opisanego przez Bridgeman i in. dla. HV68-M3LacZ, co zwiększa możliwość, że fenotyp przypisywany M3 przez Bridgeman i in. jest wynikiem zmian w M2. Wstawienie mutacji M3.stop nie zmieniało poziomu transkryptu z M2 ani M4 (Figura 1d). Brak roli M3 w opóźnieniu jest nieco zaskakujący, ponieważ kilka badań wykazało, że region M3 ORF jest transkrypcyjnie aktywny podczas latencji (33. 35). Istnieje kilka możliwych interpretacji tych danych. Po pierwsze, stwierdziliśmy wcześniej, że czas transkrypcji nie jest czynnikiem prognostycznym dla funkcji genu in vivo. Na przykład, v-cyklina jest genem cyklu litycznego z dużą transkrypcją, ale jego główną rolą in vivo jest regulacja reaktywacji z opóźnieniem (20, 41). Po drugie, testy transkrypcyjne mogą wskazywać, że locus otaczający ORF M3 jest aktywny podczas opóźnienia, z produktem genu innym niż białko M3 krytyczne dla ustalenia opóźnienia
[hasła pokrewne: zerwanie więzadła krzyżowego przedniego, szpital na traugutta wrocław, apteka hygea zielona góra ]
[więcej w: uporczywy kaszel przyczyny, magnetyczny rezonans jądrowy, karma dla owczarka niemieckiego ]