Skip to content

Krytyczna rola białka wiążącego chemokiny o wysokim powinowactwie w zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych wywołanym przez | 3-herpes ad 7

2 tygodnie ago

780 words

Intensywność pasma była określana ilościowo przy użyciu pakietu oprogramowania STORM Phosphoimager (Molecular Dynamics, Piscataway, New Jersey, USA). M3 nie odgrywa roli w regulacji przewlekłego stanu zapalnego u myszy z niedoborem odporności. Ponieważ M3 jest ważny dla regulacji odpowiedzi zapalnych podczas ostrego zakażenia HV68, rozważaliśmy możliwość, że białko M3 może regulować przewlekłe reakcje zapalne na infekcję AHV68. W związku z tym zbadaliśmy rolę M3 w zapalnym zapaleniu aorty i atrofii śledziony indukowanej przez pH68 w IFN. R. /. myszy zainfekowane przez tygodnie do miesięcy z. HV68-M3.stop lub. HV68 (21, 32). Po zakażeniu 2 x 106 PFU albo AHV68-M3.stop lub AHV68, INFrRc / r. myszy padły z podobną kinetyką i częstością (Figura 3b). Histologiczne badanie zapalenia aorty i atrofii śledziony u tych myszy wskazało, że M3 nie odgrywa żadnej roli ani w penetrance, ani w ciężkości śledziony lub zmian aorty wywołanych przez którykolwiek z wirusów (dane nie pokazane). M3 nie jest wymagane do ustanowienia lub ponownej aktywacji z powodu opóźnienia. Ponieważ region ORF M3 jest transkrybowany w tkankach latentnie zakażonych (33. 35), a niedawne badanie wskazało, że zmutowany wirus HH68, w którym kaseta LacZ została umieszczona w genie M3, ma znaczne zmniejszenie opóźnienia (36) Zbadaliśmy, czy. HV68-M3.stop był zdolny do ustalenia utajonej infekcji u myszy B6 po inokulacji donosowej lub dootrzewnowej. W ciągu 2 tygodni (Figura 8, a) lub 7 tygodni po zakażeniu (dane nie pokazane), splenocyty i komórki wysięku otrzewnej oceniano pod kątem ich zdolności do reaktywacji z opóźnieniem w analizie rozcieńczeń ex vivo (22, 23). Stwierdziliśmy, że podobne częstotliwości reaktywacji komórek zostały odzyskane po zakażeniu albo HV68-M3.stop albo AHV68, niezależnie od drogi inokulacji. Aby zmierzyć trwałą replikację w próbkach, powtórzone próbki komórek zostały mechanicznie zaburzone. Zabieg ten zabija więcej niż 99% komórek, ale ma co najwyżej podwójny wpływ na miano wirusa (22), umożliwiając w ten sposób eksperymentalne rozróżnienie między reaktywacją a opóźnieniem (które wymaga żywych komórek) i trwałą replikacją wirusa w tkankach. W żadnym z warunków eksperymentalnych nie wykryto żadnej trwałej replikacji żadnego z wirusów (Figura 8, a (d). Rysunek 8: HV68-M3.stop ustanawia i normalnie reaktywuje się z opóźnienia. Szesnaście dni po inokulacji dootrzewnowo 106 PFU (a, b, e i f) lub 4 x 105 PFU donosowo (c, d, g i h), splenocytach (a, c, e i g) i wysięku otrzewnowym komórki (b, d, f i h) zebrano od myszy B6. Reaktywację ex vivo (a, b, c i d) monitorowano przez wysianie komórek na monowarstwy wskaźnikowej i monitorowanie pod kątem wirusowego efektu cytopatycznego 21 dni po wysianiu (symbole kwadratowe). Zduplikowane próbki komórek zostały mechanicznie rozbite w celu kontrolowania trwałej replikacji wirusa (symbole trójkątne, oznaczone na figurze jako zakłócone). (e, f, g, i h) Procent komórek niosących wirusowy genom oceniano za pomocą testu PCR z zagnieżdżonymi ograniczającymi rozcieńczeniami. Dane są zbierane z trzech niezależnych eksperymentów pięciu myszy na chorobę zakaźną (15 myszy na stan). Wykorzystując zagnieżdżoną PCR do wykrywania komórek zawierających genotyp HV68 (15), stwierdziliśmy, że po 2 tygodniach od zakażenia, podobne częstotliwości komórek zawierały gen. HV68 zarówno w splenocytach, jak i komórkach wysięku otrzewnej po zakażeniu albo HV68-M3.stop. lub (HV68 (Figura 8, e (h)), pokazując, że białko M3 nie jest wymagane do ustanowienia lub ponownej aktywacji z opóźnienia. Dyskusja Koordynacja rekrutacji leukocytów do miejsc zakażenia jest krytycznym aspektem odpowiedzi zapalnej. Chemokiny odgrywają główną rolę w tym procesie poprzez aktywację i mobilizację makrofagów, limfocytów, komórek dendrytycznych, naturalnych komórek zabójczych i granulocytów (37). Ostatnio wiele doniesień udokumentowało możliwy udział chemokin w immunopatogenezie różnych chorób zakaźnych OUN (26-29). Nasze dane są najbardziej zgodne z rolą chemokin CC w ochronie OUN przed infekcją wirusową. Ponadto, sekrecja selektywnego CBP o wysokim powinowactwie przez wirusa opryszczki sugeruje, że rozpuszczalne chemokiny odgrywają główną rolę w infekcji herpeswirusa. Zbadaliśmy, za pomocą mutanta wirusowego pozbawionego białka M3, rolę chemokin w ostrym, przewlekłym i utajonym zakażeniu wirusem P2-herpeswirusa HV68. Brak białka M3 z infekcji AHV68 spowodował fenotyp znacząco osłabiony, ale w szczególności w określonych okolicznościach. Nie stwierdzono wyraźnej wady zdolności replikacji lub rozprzestrzeniania się wirusa z miejsca zakażenia do dalszych narządów po iniekcji dootrzewnowej lub donosowej, co wskazuje, że albo chemokiny nie przyczyniają się do klirensu wirusa w tych warunkach, albo wirus zawiera inne białka który może zrekompensować brak białka M3
[hasła pokrewne: lotowanie gołębiami młodymi, szpital okulistyczny poznań, gołębniki świata ]
[hasła pokrewne: nie radzę sobie z emocjami, olej kokosowy wybielanie zębów, dieta po operacji ginekologicznej ]